Neden birbirimize saygımız yok

Yaklaşık iki sene önce yurt dışından ana vatana dönüş yaptım ve bir çok şey doğal olarak hala tuhaf geliyor, bunlardan bazıları çok dikkatimi çekti ve anlam veremekte oldukca zorlandım.

İlk olarak en ilginç olanından bahsetmek istiyorum: caddelerde, sosaklarda yürürken karşıdan karşıya geçmenin tam bir işkence olduğunu, arabaların yayaları ezmek pahasına bile olsa kesinlikle yol vermediklerini görmüş ve bu duruma alışmıştım bir nevi ama şehir merkezinde yaptığım gezintilerden birinde karşılaştığım manzara yok artık dedirtti.
Tam olarak şunu hayal edin: uzun bir cadde, görüş alanımda kalablık insanlar, herkes bir yerlere yetişmeye çalışıyor belli, kaldırımın kenarında karşıya geçmek isteyenler sırası ile şöyle bir dizilim yapmışlar farkında olmadan, orta boylarda krem renginde labradoru andıran masum bir sokak köpeği hemen 10 adım ilerisinde 2 adet ortalama 15-17 yaşlarında genç delikanlı kardeşlerimiz ve son olarak geçlerin hemen yanında 2 bastonla ayakta zor duran yaşlı ve engelli bir amcamız.

Buraya kadar her şey normal ama sokak köpeğinin karşıya geçmek istemesiyle olayın rengi benim gözümde baya bi değişti merak etmeyin köpekcik sağ sağlim karşıya gecti hemde beklenmedik bir şekilde.
Sokak köpeği patisini yola atar atmaz arabalar, aynen hiç abartısız “KÜT” diye durdu çarpacaklarından değil sakın yanlış anlamayın en yakını belki 10 metre uzaklıktaydı. Ağzım açık kaldı şöförlere baka kaldım içimden “uleyn biz geçerken nie durmuyorsunuz demek geldi birden” köpek sanki avrupanın göbeğinde kaldırımın kenarına gelmiş şöförler yol yayanın hakkı diyerek durmuş oda kuyruğunu sallaya sallaya karşıya geçmiş havasındaydı.

Bunun şaşkınlığı hala üzerimdeyken gençlerin yanına kadar geldim, onlarda karşıya geçmek için bir fırsat kolluyorlardı bende fazla önemsemeden yoluma devam ederken gençlerin koşar adımlarla (ezilmemek için) karşıya geçtiklerini fark ettim ve durup içimden acaba? dedim. Acaba olabilirmi? derken dönüp baktığımda karşı tarafa geçememiş tek kişinin yaşlı ve engelli amcanın olduğunu gördüm, adamcağız kadırımdan inmiş yolun kenarında birilerin yardım etmesini yada arabaların yol vermesini bekliyor, halbuki onların yanından geçerken içimden gençler tutuverir kollarından diyerek geçmiştim ve bu duruma çok üzüldüm. Geri dönerek yaşlı amcanın koluna girdim, arabaları durdurdum ve hadi geçelim dediğimde bir an geçmek istemedi arabaların durmayacagını sölemek istedi sanki belliki konuşamıyorduda etrafına bakıp duran arabalerı görünce geçmeye karar verdi ve karşı tarafa kadar eşlik ettim.

Ya ben çok geride kalmışım ya da insanlar çok ilerdeler, hayvan sevgimiz tabiki olmalı ama birazda insana saygı değilmi ama?

Bu durum beni çok etkiledi arkadaşlar buna benzer olarak tekerlekli sandalye yada akülü araçlar kullanan engelli vadandaşlarımızın kaldırımdan inip çıkmaları için yapılan yerlere neden ısrarla araba park ediyoruz? Bu konudada seyirci olduğum bir anım var fakat daha fazla konuyu uzatmak istemiyorum lütfen biraz daha duyarlı olalım.

Total
0
Shares

Bir Cevap Yazın